Inburgeringscursus

‘Mama, dat knopje bij het stoplicht voor fietsers, waar is dat voor?’
De inburgeringscursus is begonnen. Met veel geduld en glimlachen leggen we de kids dingen uit: ‘Het knopje is zodat het stoplicht weet dat je er bent en het wachten niet zolang duurt’. ‘Aha’, zeggen ze dan. Of ze het ook echt begrijpen weet ik niet.
‘Wat is dat?’ wijzen ze naar de statiegeldmachine. Een hele nieuwe, andere wereld gaat voor ze open.
Ze kennen Nederland wel enigszins van onze vakanties. Bij onze aankomst gisteren vroeg de jongste dan ook vrolijk: ‘ Wat voor leuke dingen gaan we doen morgen?’
‘Gaan we ook naar de dierentuin?’ Of gaan we… vul maar in.
De eerste 2 weken verblijven we in een vakantiehuisje bij Hanneken Tas in Essen, dit geeft nog wel een vakantiegevoel voor ze, dat scheelt.

De hond voelt zich ook helemaal happy maar verliest ons niet uit het oog. Regelmatig springt ze op schoot en geeft ons weer een grote lebber. Ik vraag me af hoe ze de reis ervaren heeft, jammer dat ze niet kan praten. Moe was ze zeker want bij aankomst in Roosendaal, wetend dat ze veilig was en bij ons, vielen haar ogen dicht.
Op Schiphol was het nog even spannend waar ze nou precies zou aankomen, dit bleek bij navraag bij de Odd size luggage te zijn. Het wachten duurde lang. Uiteindelijk liep de band maar het enige wat er uit kwam waren kinderwagens en vervolgens ging het luikje weer dicht. Pas na een uur ging er een deur open en werd de bench door 2 medewerkers naar ons toe geschoven.

Onze eerste dag in Nederland was een verkenningsdag. Helemaal moe nog van de reis sliepen we uit tot half 12. Daarna op pad.
Allereerst gingen we naar, jawel, de IKEA. De zon scheen volop, het was heerlijk weer. Veel fijner om met zonnig weer in Nederland aan te komen dan met miezerige regen. Onderweg kwamen we veel mensen op de fiets tegen, korte broeken met witte benen eronder.  Tot onze verbazing was het druk in de IKEA. We keken elkaar aan, wilden de mensen niet van het mooie weer genieten?
Daarna door naar de Mediamarkt. Onze allereerste aankoop en onmisbaar: een wasmachine. Energiezuinig, blabla, maar belangrijkste, inhoud van 9 kilo. Met drie mannen in huis geen overbodige luxe. We keken onze ogen uit bij de televisies, het formaat wat ze tegenwoordig hebben. Sommigen zouden een complete muur van ons huis beslaan. Over ons huis gesproken, ook daar gingen we naar toe. Het huis bijna onbegaanbaar door het vele onkruid, sommigen tot zeker een meter hoog. Om in de achtertuin te kunnen lopen is een machete geen overbodige luxe om een doorgang te krijgen. In 2 weken tijd alles opknappen gaat niet lukken, beetje bij beetje gaan we aan de slag. Het huis heeft de afgelopen jaren veel te lijden gehad en schade opgelopen.
Het is fijn dat we het huis hebben kunnen verhuren in de tijd dat we op Bonaire waren, maar het heeft zijn sporen achtergelaten.

Deze hele eerste dag in Nederland voel ik mij duizelig, een alien, alsof ik tien glazen wijn heb gedronken.
In de supermarkt zagen we een meisje apparaatjes ophangen aan een wand en vroegen waar ze voor zijn. ‘Voor het inscannen van uw boodschappen’, legde ze geduldig uit en deed het ons voor. Bij de kassa merken we het gemak ervan en ook hoeveel goedkoper de boodschappen in Nederland zijn ten opzichte van Bonaire.
Wie mij had gezegd destijds toen we net op Bonaire waren, dat we 7 jaren zouden blijven, had ik uitgelachen. Een paar maanden na aankomst huilde ik immers tranen met tuiten van heimwee. Op een keer tussen de middag kwam manlief tussen de middag thuis met een collega en ik gilde dat ze weg moesten gaan. De muggen, de hitte, de regen, de kinderen elke middag thuis ruziënd, het menu steeds maar moeten aanpassen aan wat er beschikbaar was in de supermarkt, ik zag het niet meer zitten, ik wilde WEG. En toch kwam het goed, welk moment dat was kan ik niet meer zeggen, maar het was er niet veel later ineens. Ik weet daarom ook dat ook hier het weer goed zal komen.
Niet alles zal leuk zijn, we zullen tegen dingen aanlopen, maar het komt goed..

Morgen is de eerste schooldag van de kinderen en de dag waarop we ons laten inschrijven bij de Gemeente Roosendaal. Verder gaan we maar even  naar de douane bellen, want bij het openen van een van de koffers bleek er een briefje in te zitten van de douane dat ze de koffer hadden geopend voor controle en ze er iets hebben uitgehaald. Grote vraag is nu alleen, wat?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s