Wachten

Elke ochtend staan we vroeg op, we brengen na het ontbijt de kinderen naar school en gaan vervolgens door naar ons huis. De afgelopen dagen werd dit afgewisseld met garage of gemeentehuis. Er is steeds wel iets wat geregeld moet worden of nodig is.

Het hele huis is nog leeg, op onze koffers na, die we in ons vakantiehuis niet kwijt konden. Dit zorgt ervoor dat dingen soms niet op de plek liggen waar ze nodig zijn.In de ochtend: ‘Mam, ik heb het koud.’
‘Trek je vest dan aan’
‘Nee, die ben ik vergeten in het andere huis.’
En dit een aantal malen per dag met sokken, pasjes, meetlinten enz.

Nu onze wasmachine is gebracht, het allereerste wat in huis is komen te staan, neem ik in de ochtend de vuile was mee om deze de volgende dag mee terug te nemen. Als het droog is tenminste. Op Bonaire was het binnen een paar uur droog in de zon en wind, hier duurt het even wat langer.

Wat ook even wat langer duurde was de treinreis van man. Vanochtend vertrok hij fris geschoren met de trein om vervolgens een uur later gestrand te zijn in verband met een kapot seinwissel. Hij wachtte en wachtte en kwam vervolgens maar weer terug. De NS bood zijn reizigers wel attent een kopje koffie aan.
Op Bonaire hadden we de vliegmaatschappij Insel Air met zijn vertragingen en annuleringen. In Nederland hebben we de NS.

Tijdens man zijn onfortuinlijke treinreis zat ik op een stoel in onze verder lege woonkamer. Gisteren hebben we gekeken voor nieuw parket voor de woonkamer. Levertijd: 2 weken. Bij het getoonde parket hing een briefje ‘wij kunnen het parket voor u plaatsen, houdt er rekening mee dat dit pas over 3 maanden kan’.
Oh, zeiden wij tegen de verkoopster, dan vragen wij een klusjesman, of die het eerder kan plaatsen. Twee weken levertijd vonden wij al niet fijn, aangezien de container met spullen volgende week al wordt gebracht.

Vanochtend zat ik dus op de stoel in de woonkamer, en draaide het telefoonnummer van een klusjesman. ‘Parket plaatsen? Ik zit vol tot eind december’. Ook een andere gaf aan tot eind dit jaar vol te zitten. De economie in Nederland schijnt weer volop te draaien. Hetzelfde met spullen die we aan willen schaffen. Een nieuw bed? Levertijd 6 weken. Tafel? 4 weken. Tenzij je natuurlijk slaagt bij de IKEA, waar ze altijd alles voorradig hebben.
Bij de KPN vroegen we om een internet- en tv-aansluiting.
‘Zeker mevrouw, regelen we voor u’. Na het tekenen van het contract:
‘Op 21 september zal de verbinding worden vrijgegeven. Belt u volgende week de monteur even voor een afspraak na die datum’.

Levertijden, wachttijden, iets waar ik geen rekening mee had gehouden.
Het levertraject werkt zelfs door. Op Marktplaats vond ik een mooie tafel. Handig, dacht ik, want, geen levertijd. Na een akkoord kreeg ik het berichtje ‘in verband met onze nieuwe tafel is deze pas beschikbaar per eind september’

Tijdens het telefoneren met de klusjesmannen vanochtend keek ik door het raam naar het onkruid dat welig tiert in onze tuin. Er is zelfs een ware boom ontstaan van onkruid. Een paar dagen geleden hadden we via via een tuinman gevonden. Hij kwam langs en beloofde ons te bellen met een prijsopgaaf en datum dat hij langs kon komen. Maar het bleef vervolgens angstvallig stil en onkruid wacht niet.21231162_10213864451787378_6126024095482038634_n

Vanmiddag trokken we zelf maar de tuinhandschoenen aan en gingen met frisse moed aan de slag in de voortuin. Niet alleen eindigden we met een schone tuin, rode koontjes op mijn wangen van de frisse lucht, maar hadden we ook al bijna de hele buurt gezien en gesproken. Leuker, goedkoper en zonder wachttijd.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s