Bekend maar ook weer nieuw

We wonen weer in ons eigen, oude huis, hoezee!
We hebben nog geen internet, geen televisie, geen bank, de kinderen slapen op een matras op de vloer. Maar vandaag is de vloer in de woonkamer gelegd en hebben we voor het eerst aan onze (via Marktplaats gekochte) eettafel en stoelen gegeten.

Morgen zouden we onze bank gaan halen met fauteuil, het busje hadden we al gereserveerd bij Bo-Rent, maar net ontvingen we het bericht dat de hoes mist van de bank en dat ze morgen eerst de leverancier moeten bellen. Daar gaat weer de planning.

Vorige week hadden we ook al een bus gehuurd bij Bo-Rent, want via Marktplaats had ik de ideale bank en fauteuil gevonden, ‘zo goed als nieuw’ stond er bij de advertentie. Slechts 40 km bij ons vandaan volgens Marktplaats.

Man achter het stuur in de bus. Okay.. die 40 km klopte dus niet helemaal, bleek. De rit duurde maar en duurde maar. Het was ruim 70 km heen, een uur rijden. We staken zelfs de grens over naar België, waar geadverteerd werd met Zeeuwse Mosselen, verdwaalden op een zandpad langs het bos, waar een 4×4 geen overbodige luxe was (ik was blij dat het niet geregend had die dag) en eindigden bij een huisje op een vakantiepark. Op de betreffende bank lag een plaid: ‘Ja, dien hond is loops hé’, zegt de verkoopster. Ik bekeek de bank. Hij zat onder de vlekken, hondenharen (nee hoor, onze honden gaan niet op dien bank), stof en spinnenwebben. Ik slikte. We hadden speciaal hiervoor een bus gehuurd, zoveel kilometers gereden. Voor niks, als we hem niet zouden nemen. Ik keek Man aan die de fauteuil aan het uitproberen was. Hij zat prima, dat was het punt niet.
‘En?’ zei de vrouw. ‘Ik vind hem niet zo schoon, eigenlijk’, stamelde ik.
‘Nou, dan laat ge hem staan’, zei de vrouw.
Dat deden we dan ook en daar gingen we weer met de bus, Man achter het stuur.

De bus werd de volgende dag gebruikt voor het grof vuil brengen naar de stort. Wat mij het meest verbaasde bij de stort was dat er in de container ‘grof restafval’ spullen lagen die nog prima bruikbaar waren, wasmanden, banken.
Nederland is een echte consumptie maatschappij.

Lijstjes
Ik hou twee lijstjes bij; een van de spullen die we moeten kopen en de andere van ‘things to do’. Beide lijstjes worden alleen maar langer. Een eraf, twee erbij, er komt geen eind aan lijkt het.

In de Gamma zijn wij dagelijks te vinden. De medewerkers herkennen ons zelfs al en de jongens klagen dat ze ‘alweeeeeer’ naar de Gamma moeten.

We zijn blij met de aanbiedingsfolders en de korting bon die er elke keer bij de kassa uitrolt.

 

Sparen

Een regelrecht Nederlands fenomeen is het Sparen bij het winkelen. ‘Spaart u schaalzegels?’ ‘Wilt u zegeltjes voor een Verstappen-auto?’ ‘Wilt u spaarzegels voor een gratis zak hondenvoer?’
Bijna in elke winkel is er wel een spaaractie aan de gang.
Man gaat sinds hij zijn fiets heeft ook boodschappen doen, op de fiets.
‘Wilt u koopzegels?’, vroeg de kassière. ‘Prima’, zei Man.
Op het scherm zag hij ineens het te betalen bedrag omhoog gaan.
‘Ja, u moet daarvoor betalen hoor’, zei de kassière.
Het duurde even dat ik het goed aan hem uitgelegd kreeg dat je die zegels moet kopen, in een boekje moet plakken en dat je, als het boekje vol is, die moet inleveren weer bij de supermarkt en dat je dan het totaal betaalde bedrag terug krijgt, met rente.

School
De kinderen vinden de school helemaal geweldig. Ook het fietsen ernaartoe is een complete belevenis voor ze. We hebben ze de verkeersregels goed uitgelegd, Man is met ze meegefietst de eerste keer naar school, en ze doen het prima, maar toch hou ik elke keer mijn hart vast. Loslaten en vertrouwen, heet dat geloof ik.

Snelweg
De vuurdoop heb ik doorstaan. Na een feest in Gouda bij vrienden, reed ik terug naar huis, een rit van ongeveer een uur. Een rit waarin ik; voornamelijk 100 reed, waar 130 was toegestaan, ik af en toe zelfs een paar keer afremde bij bochten tot 70, een aantal paniekaanvallen kreeg, continu op mijn lip beet en zweethanden had. Ik vond het helemaal niks en ik was blij dat we met daglicht terug waren gereden, in het donker had ik het zeker niet gedaan.

Hond
Op Bonaire was onze hond altijd buiten, jagend op leguanen of hagedissen en ook voor het waken. Als ik haar nu soms naar buiten laat, gaat ze voor de deur naar binnen kijken. De mensen in Nederland hebben honden echt voor de gezelligheid. Op straat zie ik mensen soms met zelfs 2 of 3 honden lopen, aan de lijn. Bij de dierenwinkel (‘spaart u ook zegeltjes?’), stonden twee vrouwen bij de kassa met twee kleine hondjes, . ‘Noekieeeee, laat je tandjes eens zien’, zei ze tegen haar hond. ‘Zie je’, zei ze tegen een andere vrouw, ‘en hij is nu 4 jaar’.
De andere hond begon aan zijn riem te trekken: ‘niet doen hoor, jij bent pas volgende week aan de beurt’.
Man en ik keken elkaar aan, moeite aan het doen om niet te gaan lachen.

Honden zijn in Nederland voor mensen soms echt net kinderen. Een schril contrast met de vele zwerfhonden op Bonaire, onder de teken, schurft en vermagerd.

Inmiddels zijn we ruim 2 weken in Nederland. De meeste dozen zijn uitgepakt, het tuinhuis vol met pakmateriaal. We zijn blij dat we veel hebben verkocht en weggegeven voor vertrek. We gingen met een volle container naar Bonaire en kwamen terug met een halve. En nog vroeg ik mij bij sommige dingen die ik uitpakte af, waarom ik ze in vredesnaam heb meegenomen naar Nederland.
Een schroevendraaier die Man had mee terug genomen naar Nederland, brak vandaag al af.
Als je mij vraagt of we nu gewend zijn, wat we van Nederland vinden, ik heb er nog geen antwoord op. We zijn continu druk met van alles te regelen. Het voelt voor nu als een nieuw ‘buitenlandavontuur’.
Bekend maar toch ook weer zoveel nieuw.

 

21558583_10213946464157636_5804157377728213859_n

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s